ขอบคุณสำหรับ ๒,๐๐๐,๐๐๐ การเยี่ยมชม (ก่อนจะเลือนหายไปจากความทรงจำ ตอนที่ ๑๕๐) MO Memoir : Thursday 21 November 2562

ในที่สุดก็ก้าวมาถึง ๒,๐๐๐,๐๐๐ ครั้งการเยี่ยมชมเมื่อช่วงเช้ามืดที่ผ่านมาของวันนี้
  

นับตั้งแต่เมื่อจำนวนครั้งการเยี่ยมชมหน้า blog แตะระดับ ๑,๐๐๐,๐๐๐ ครั้งมาจนถึงวันนี้ก็เป็นเวลา ๓ ปี ๓ เดือนกับอีก ๕๔๐ บทความ แม้ว่าบทความบางส่วนจะสงวนไว้เป็นการภายในเฉพาะกับสมาชิก (ซึ่งก็คือนิสิตปริญญาโทที่ผมเป็นอาจารย์ที่ปรึกษา) ก็ตาม
  

ต้องขอขอบคุณผู้เข้ามาอ่านทุกท่าน ไม่ว่าจะเป็นการแวะเวียนเข้ามาเพียงครั้งเดียวหรือเปิดอ่านหลายเรื่องก็ตาม
  

สิ่งที่จะยังคงเป็นอยู่ต่อไปก็คือ blog นี้ยังคงเปิดกว้างให้กับผู้ที่จะเข้ามาอ่านทุกท่าน ให้สามารถเข้ามาอ่านได้โดยไม่จำเป็นต้องลงทะเบียนหรือล็อกอินผ่านบัญชีสื่อสังคมออนไลน์ใด ๆ และจะยังคงรักษารูปแบบนี้เอาไว้เพื่ออำนวยความสะดวกในการค้นหาบทความย้อนหลัง
  

ทางผู้เขียนเองก็ยังคงพยายามให้ blog นี้มีรูปแบบเป็นดังหนังสือพิมพ์ ที่มีการแยกเนื้อหาหลายส่วนออกจากกัน ใครสนใจเรื่องอะไรก็สามารถดึงเฉพาะส่วนนั้นไปอ่านได้เลย โดยตัว blog เองก็พยายามทำการแบ่งเรื่องราวที่เขียนออกเป็นหมวดหมู่ต่าง ๆ แม้ว่าบางเรื่องจะไม่มีการนำเข้ามาจัดหมวดหมู่ เพราะยังไม่รู้ว่าจะตั้งเป็นหมวดหมู่อะไรดี
  

บางบทความนั้นก็ไม่ได้เป็นการให้คำตอบ เพียงแต่เป็นการตั้งคำถามเพื่อชี้ให้เห็นว่าการตัดสินใจในแต่ละเรื่องนั้น ควรพิจารณาให้รอบด้าน ผ่านการพิจารณาจากหลาย ๆ มุม ก่อนที่จะทำการสรุปว่าสิ่งนั้นดีหรือไม่ดี สิ่งนั้นควรทำหรือไม่ควรทำ เพื่อที่ว่าเมื่อมีการโต้แย้งก็จะสามารถชี้แจงได้ทันที ซึ่งจะเป็นการแสดงให้เห็นว่าการตัดสินใจนั้นได้ผ่านการพิจารณาอย่างละเอียดถี่ถ้วนมาแล้ว
  

เวลาสอนหนังสือนิสิตผมก็จะบอกกับนิสิตเป็นประจำว่า "นำเสนออย่างไรให้คนอื่นเชื่อโดยไม่คิด ผมสอนไม่เป็นหรอก แต่ถ้าสนใจว่าฟังอย่างไรไม่ให้ถูกหลอก ก็พอจะยกตัวอย่างมาแบ่งปันได้"
   

และ blog นี้ก็จะยังคงเป็นเช่นนี้ต่อไป ขอบคุณครับ

ขอบคุณสำหรับ ๑,๐๐๐,๐๐๐ การเยี่ยมชม (ก่อนจะเลือนหายไปจากความทรงจำ ตอนที่ ๑๐๙) MO Memoir : Thursday 11 August 2559

ในที่สุดก็ก้าวมาถึง ๑,๐๐๐,๐๐๐ ครั้งการเยี่ยมชม

ยอดจำนวนครั้งการเข้าชม blog นี้ขึ้นถึงระดับ ๕๐๐,๐๐๐ ครั้งไปเมื่อวันศุกร์ที่ ๕ กันยายน ๒๕๕๗ ถัดจากวันนั้นอีกเกือบ ๒ ปี (ขาดไปไม่ถึงเดือน) ยอดจำนวนครั้งการเข้าชมก็ขึ้นถึง ๑,๐๐๐,๐๐๐ ครั้งในช่วงบ่ายของวันนี้เอง ก็ต้องขอขอบคุณท่านผู้อ่านทุกท่านที่แวะเข้ามาเยี่ยมเยียน ไม่ว่าจะเข้ามาเพียงครั้งเดียวหรือแวะเข้ามาอยู่เรื่อย ๆ

ช่วงเวลาเกือบ ๒ ปีนับจากวันศุกร์ที่ ๕ กันยายน ๒๕๕๗ จนถึงวันนี้ก็เรียกว่าเขียนบันทึกออกไปกว่า ๓๖๐ ฉบับ ซึ่งก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเขียนไปได้อย่างไร จะว่าไปแล้วเรื่องต่าง ๆ ที่เขียนใน blog นี้จำนวนไม่น้อยจัดได้ว่าเป็นเรื่องราวความรู้พื้นฐานต่าง ๆ สำหรับผู้ที่ทำงานในแวดวงวิศวกรรมเคมี ซึ่งตัวผมเองก็ไม่ได้คาดหวังว่าจะมีกลุ่มผู้อ่านในส่วนนี้มากเท่าใดนัก ที่เห็นเข้ามาอ่านเป็นจำนวนมากก็ในช่วงเปิดภาคการศึกษาหรือปิดเทอมภาคฤดูร้อนก็เดาว่าเป็นผู้อยู่ระหว่างการศึกษา และคงเข้ามาหาความรู้เพื่อไปทำการบ้าน ทำรายงาน หรือเพื่อการฝึกงาน
 

ในส่วนเรื่องราวการท่องเที่ยวหรือการเดินทางไปยังสถานที่ท่องเที่ยวต่าง ๆ ที่เป็นที่รู้จักกันนั้น หลากหลายสถานที่ก็มีคนเขียนเผยแพร่กันอยู่ทางอินเทอร์เน็ต เนื้อหาส่วนใหญ่ (หรือเกือบทั้งหมด) ก็จะออกไปในแนวที่ว่าสถานที่เหล่านั้นมีอะไร ตัวผมเองก็จะหลีกเลี่ยงที่จะไม่เขียนถึงในทำนองดังกล่าว ถ้าจะเขียนก็อยากจะเขียนไปในลักษณะเส้นทางการเดินทางมากกว่า เพราะส่วนตัวแล้วมองว่าการท่องเที่ยวนั้นไม่ได้มีเพียงแค่จุดหมายปลายทาง แต่รวมตลอดเส้นทางการเดินทาง และบ่อยครั้งที่พบว่าประวัติศาสตร์ของเส้นทางที่เราใช้เดินทางไปยังสถานที่ต่าง ๆ นั้น มันก็น่าสนใจไม่แพ้เรื่องราวของจุดหมายปลายทางเลย
 

ท้ายสุดนี้ก็ขอปิดท้ายบันทึกฉบับนี้ด้วยภาพบรรยากาศกรุงเทพมหานครขณะที่ฝนกำลังตกหนัก ที่ถ่ายเอาไว้จากหน้าต่างห้องทำงานในขณะที่กำลังพิมพ์บันทึกฉบับนี้ (บันทึกฉบับนี้พิมพ์ตอนบ่าย แต่นำออกเผยแพร่ตอนค่ำ)

ขอขอบคุณท่านผู้อ่านทุกท่านอีกครั้งที่แวะเข้ามาเยี่ยมชมครับ

ขอขอบคุณผู้มีอุปการะคุณทุกท่าน MO Memoir : Sunday 1 January 2555

Memoir ฉบับแรกของปีพ.ศ. ๒๕๕๔ คือฉบับที่ ๒๓๗ และฉบับสุดท้ายคือฉบับที่ ๓๘๐ รวมแล้วในรอบปีที่ผ่านมามีบันทึกออกไป ๑๔๔ ฉบับจำนวนประมาณ ๔๓๐ หน้า A-4 (ไม่รวมหน้าของเอกสารแนบ) ในรอบปีที่ผ่านมามีผู้เข้ามาเยี่ยมชมกว่า ๕๐,๐๐๐ ครั้ง หรือเฉลี่ยประมาณ ๑๓๐ ครั้งต่อวัน

ภาพรวมของสถิติการเยี่ยมชมที่ google บันทึกเอาไว้อยู่ในรูปที่ ๑ ข้างล่าง โดยเดือนที่มีผู้เข้าเยี่ยมชมมากที่สุดคือเดือนกรกฎาคม มีผู้เข้าเยี่ยมชมเกือบ ๘,๐๐๐ ครั้ง (ที่เห็นในรูปที่ ๑ ว่ามีการเข้าดูหน้าเว็บ ๗,๒๐๓ ครั้งอันที่จริงมันเป็นของเดือนมิถุนายน นี่แสดงว่า google ก็เพี้ยนได้เหมือนกัน) 

 

เดือนที่มีผู้เข้าเยี่ยมชมน้อยที่สุดคือเดือนตุลาคม ซึ่งมีการเข้าเยี่ยมชมเพียง ๒,๔๑๕ ครั้ง ทั้งนี้อาจเป็นเพราะปัญหาน้ำท่วมที่ทำให้จำนวนผู้เข้าเยี่ยมชมลดลง แม้แต่ตัวผมเองปลายเดือนนั้นยังต้องอพยพและออก Memoir ในเดือนพฤศจิกายนได้เพียงแค่ ๔ ฉบับ

รูปที่ ๑ ภาพรวมของการเข้าเยี่ยมชม blog เริ่มบันทึกตั้งแต่พฤษภาคม ๒๕๕๒ แต่ในกราฟนั้นกระโดดข้ามปี ๒๕๕๓ ไป

เรื่องที่มีผู้เข้ามาอ่านมากที่สุด ๑๐ อันดับแรก โดยนับตั้งแต่เริ่มมีการบันทึกสถิติการเข้าเยี่ยมชม blog นี้ได้แสดงไว้ในรูปที่ ๒ โดยจะเห็นว่าเรื่องวาล์วและการเลือกใช้ยังคงเป็นเรื่องที่มีผู้สนใจเข้ามาอ่านมากที่สุด โดยมีเรื่องการวัดปริมาตรของเหลวตามมาห่าง ๆ เป็นอันดับที่ ๒ แต่จำนวนการเข้าเยี่ยมชมบทความทั้งสองรวมกันก็เข้าไปถึงร้อยละ ๑๐ ของการเข้าเยี่ยมชมทั้งหมด

เรื่องที่ทำให้ผมแปลกใจว่าทำไมในรอบปีที่ผ่านมาจึงมีคนเข้ามาอ่านเรื่องนี้บ่อยครั้งมากคือเรื่อง "คู่มือการใช้เครื่อง GC-2014 (FPD) (ฉบับร่าง ๑)" ทั้งนี้เพราเครื่องดังกล่าวไม่น่าจะมีคนใช้งานมาก และควรจำกัดอยู่ในกลุ่มแคบ ๆ เท่านั้น

รูปที่ ๒ สถิติเรื่องที่มีผู้เข้ามาอ่านมากที่สุด ๑๐ อันดับแรกนับตั้งแต่เริ่มมีการบันทึก

สถิติประเทศที่มาเข้าเยี่ยมชม รวมทั้งโปรแกรมและระบบปฏิบัติการ ๑๐ อันดับแรกที่ใช้ในการเยี่ยมชมอยู่ในรูปที่ ๓ ผมเดาว่าบางส่วนคงเป็นนักเรียนไทยที่ไปศึกษาอยู่ต่างประเทศ และบางส่วนอาจเป็นชาวต่างประเทศที่บังเอิญค้นมาเจอ blog นี้เนื่องจากในบางบทความนั้นผมใช้ tag เป็นภาษาอังกฤษ

วันนี้ขึ้นปีใหม่แล้ว ก็เลยรวบรวมสถิติว่าในรอบปีที่ผ่านมานั้น blog นี้เป็นอย่างไรบ้างมาบันทึกเอาไว้ ขอบคุณคนที่ส่ง SMS มาอวยพรเมื่อหลังเที่ยงคืนด้วย ผมหลับไม่รู้เรื่อง พึ่งจะมาได้เห็นเมื่อสักครู่นี้เอง

 รูปที่ ๓ รายละเอียดที่มาของผู้เข้าเยี่ยมชม

ขอขอบคุณผู้มีอุปการะคุณทุกท่าน MO Memoir : Saturday 1 January 2554

MO Memoir ออกฉบับปฐมฤกษ์เมื่อวันพุธที่ ๙ กรกฎาคม ๒๕๕๑ ในวันนั้นมีการออกไป ๒ ฉบับรวมจำนวน ๓ หน้า นับถึงสิ้นเดือนธันวาคม ๒๕๕๓ รวมออกไปแล้ว ๒๓๖ ฉบับ จำนวน ๗๖๐ หน้า (กระดาษ A4)

ผมนำบทความขึ้น blog ชื่อ http://www.tamagozzilla.blogspot.com เมื่อเดือนสิงหาคม ๒๕๕๒ ตอนนั้นคิดเพียงแค่อยากรู้ว่าการเขียน blog นั้นทำอย่างไร และแจ้งให้รับรู้กันเฉพาะสมาชิกของกลุ่มเท่านั้น โดยหวังจะใช้เป็นที่เก็บข้อมูลที่อยู่ที่เดียวกันทั้งหมดที่สมาชิกของกลุ่มสามารถเรียกดูจากที่ไหนก็ได้

เริ่มเผยแพร่ให้คนนอกกลุ่มรู้จักเป็นครั้งแรกในงาน Open house เมื่อวันอาทิตย์ที่ ๑๗ มกราคม ๒๕๕๓ โดยทดลองวาง counter นับจำนวนผู้เข้ามาเยี่ยมชมโดยเริ่มนับศูนย์จากวันดังกล่าว นับจากวันดังกล่าวจนถึงสิ้นเดือนธันวาคม ๒๕๕๓ พบว่ามีการเข้าเยี่ยมชม blog แล้วกว่า ๓๖๖๐๐ ครั้ง

ตอนแรกก็จะหวังว่าคงมีแต่เพียงเฉพาะสมาชิกของกลุ่มหรือผู้ที่สนใจจะเข้าร่วมกลุ่มเท่านั้นที่จะมาเปิด blog นี้ แต่ต่อมาได้ขยายไปยังนิสิตป.ตรี เนื่องจากเห็นว่าเนื้อหาบางเรื่องนั้นเกี่ยวพันกันทั้งนิสิตบัณฑิตศึกษาและป.ตรี และเป็นประโยชน์แก่นิสิตทั้งสองกลุ่ม และยังได้ใช้เป็นฐานสำหรับให้นิสิตป.ตรี (และนิสิตบัณฑิตศึกษา) มาดาวน์โหลดเอกสารการสอนวิชาต่าง ๆ ด้วย

ทาง google เริ่มนำระบบบันทึกสถิติของ blog มาใช้ในเดือนพฤษภาคม ๒๕๕๓ และนับจากวันดังกล่าวจนถึงสิ้นเดือนธันวาคม (๒๑.๐๐ น วันที่ ๓๑ ธันวาคม ๒๕๕๓) พบว่ามีการเข้าเยี่ยมชม ๓๐,๒๗๗ ครั้ง ในจำนวนกว่าสามหมื่นครั้งที่ google บันทึกเอาไว้นั้น เราลองมาดูกันว่ามีข้อมูลใดบ้าง โดยขอเริ่มจากที่มาของผู้ชม ๑๐ อันดับแรกว่ามาจากประเทศใดบ้างก็ดูรูปที่ ๑ ข้างล่างได้


รูปที่ ๑ ที่มาของผู้ชม เบราว์เซอร์และระบบปฏิบัติการที่ใช้ในการชม

ในบางประเทศนั้นผมไม่คาดว่าจะมีนักเรียนไทยไปเรียนอยู่ (เช่นยูเครน บราซิล หรือในยุโรปตะวันออกบางประเทศที่ไม่ติดในรายการ) ยังคิดว่าที่เขาเข้ามาที่ blog เป็นเพราะการค้นหาผ่านทาง key words ที่เป็นภาษาอังกฤษ แต่ถ้ามีนักเรียนไทยเรียนอยู่ที่ประเทศเหล่านั้นจริง ก็หวังว่าคงจะอีเมล์มาทักทายกันบ้าง

ที่นี้เราลองมาดูกันว่าบทความ ๑๐ อันดับแรกที่มีผู้เข้าชมมากที่สุดนั้นคือเรื่องใด ผลออกมาในรูปที่ ๒ (ที่ใช้คำว่าเข้าชมเพราะผมไม่แน่ใจว่าเขาจะเข้ามาอ่านหรือเปล่า)


รูปที่ ๒ รายการบทความ ๑๐ อันดับแรกที่มีผู้เข้าชมมากที่สุด

ถ้าให้ผมเดา ผมเดาว่าผู้ที่เข้ามาอ่านบทความเรื่องวาล์วและการเลือกใช้น่าจะเป็นผู้ที่ศึกษาทางด้านวิศวกรรมเคมี ส่วนเรื่องการวัดปริมาตรของเหลวนั้นน่าจะเป็นนักเรียนม.ปลาย วันที่ที่อยู่ข้างใต้แต่ละชื่อวันที่นำบทความเผยแพร่บน blog สำหรับบทความตั้งแต่เดือนสิงหาคม ๒๕๕๒ และย้อนหลังขึ้นไป ถูกนำมาเผยแพร่ในเดือนสิงหาคม ๒๕๕๒ วันเผยแพร่สำหรับบทความนอกเหนือจากนั้นจะเป็นไปตามวันที่แสดงเอาไว้

ที่ผมแปลกใจคือบทความอันดับที่ ๕ "ฝึกงานภาคฤดูร้อน ๒๕๕๓ ตอนที่ ๗ ที่พักฝึกงาน" นั้น มันเป็นบทความที่ไม่ใช่เชิงวิชาการใด ๆ เลย แต่ทำไมถึงมีคนอ่านเยอะจัง ใครอยากรู้ว่ามันเป็นเรื่องเกี่ยวกับอะไรก็ลองไปเปิดอ่านเองเองก็แล้วกัน

ส่วนที่ว่าผู้เข้าเยี่ยมชมมาที่ blog นี้ได้ยังไงนั้น ก็ได้แสดงไว้ในรูปที่ ๓ ในหน้าถัดไปแล้ว

วันนี้ขึ้นปีใหม่แล้ว ก็เลยขอเปลี่ยนสี Memoir สักเล็กน้อย เพื่อให้เครื่องพิมพ์สีที่บ้านได้ใช้งานสีทุกสี ไม่เช่นนั้นหัวพิมพ์จะอุดตัน หวังว่าสมาชิกของกลุ่มทุกคนคงจะสนุกกันเต็มที่กับงานขึ้นปีใหม่ แล้วค่อยกลับมาทำงานกันใหม่ในวันอังคาร


รูปที่ ๓ ๑๐ อันดับแรกของ URL ที่แนะนำมา ไซด์ที่แนะนำมา และคำหลักในการค้นหา