ก่อนจะเลือนหายไปจากความทรงจำ ตอนที่ ๘ พฤษภาห้าร้อยเก้า แดดลบเงาจางหาย MO Memoir : Sunday 8 May 2554

เที่ยงวันหนึ่งในขณะที่ผมกำลังเดินไปยังอาคารจอดรถที่อยู่อีกทางฟากถนนหนึ่งของมหาวิทยาลัยนั้น ผมได้พบกับศาสตราจารย์ท่านหนึ่งที่อยู่ต่างคณะที่เกษียณไปแล้ว แต่ทางภาควิชายังเชิญให้ท่านมาช่วยเหลืออยู่ แม้ว่าท่านจะทำงานทางด้านวิทยาศาสตร์ แต่ท่านก็ปรารภว่าเด็กสมัยนี้ไม่ค่อยจะสนใจประวัติศาสตร์กันแล้ว ซึ่งเป็นเรื่องที่ไม่ดีเลย เพราะถ้าเราไม่ศึกษาอดีต เราก็มีโอกาสที่จะทำผิดพลาดเช่นในอดีตซ้ำแล้วซ้ำอีก

ในบันทึกฉบับวันอังคารที่ ๑๙ เมษายน ๒๕๕๔ ผมได้นำบันทึกเหตุการณ์ที่เกี่ยวข้องกับการที่นิสิตผู้มีชื่อว่า "จิตร ภูมิศักดิ์" ถูกโยนบกจากเวทีหอประชุม

ต่อจากนั้นเกิดอะไรขึ้นกับเขาในอีก ๑๓ ปีให้หลังในวันที่ ๕ เดือนพฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๐๙ (เดือนนี้พอดี) ลองไปหาเพลงข้างล่างฟังกันเองก็แล้วกัน (ใน Youtube ก็มี)

เพลง จิตร ภูมิศักดิ์

โดยคาราวาน

เขาตาย ในชายป่า เลือดแดงทา ดินเข็ญ

ยากเย็น ค่นแค้น อับจน

ถึงวันพราก เขาลงมาจาก ยอดเขา

ใต้เงา มหา นกอินทรีย์

ล้อมยิงโดยกระหยิ่ม อิ่มในเหยื่อตัวนี้

โชคดี สี่ขั้น พันดาว

เหมือนดาวร่วงหล่น ความเป็นคนล่วงหาย

ก่อนตายจะหมายสิ่งใด

แสนคนจนยาก สิบคนหากรวยหลาย

อับอาย แก่หล้าฟ้าดิน

เขาจึงต่อสู้ อยู่ข้างคนทุกข์เข็ญ

ได้เห็น ได้เขียนพูดจา

คุกขังเขาได้ แต่หัวใจอย่าปรารถนา

เกิดมา เข่นฆ่า อธรรม

แล้วอำนาจเถื่อนมาบิดเบือนบังหน

กี่คน ย่อยยับ อัปรา

สองพัน ห้าร้อยแปด เมฆดำปกคลุมฟ้า

ด้วยฤทธา มหา อินทรีย์

ร้างเมือง ไร้บ้าน ออกทำการป่าเขา

เสี่ยงเอา ชีวีมลาย

พฤษภา ห้าร้อยเก้า แดดลบเงาจางหาย

เขาตาย อยู่ข้างทางเกวียน

ศพคนนี้นี่หรือคือจิตร ภูมิศักดิ์

ศพคนนี้นี่หรือคือจิตร ภูมิศักดิ์

ตายคาหลักเขตป่ากับนาคร

เขาตายในชายป่า เลือดแดงทาดินอีสาน

อีกนาน อีกนาน อีกนาน

เขาตายในชายป่า เลือดแดงทาดินอีสาน

อีกนาน อีกนาน อีกนาน

เขาตายเหมือนไร้ค่า แต่ต่อมาก้องนาม

ผู้คน ไถ่ถามอยากเรียน

ชื่อจิตร ภูมิศักดิ์ เป็นนักคิด นักเขียน

ดั่งเทียน ผู้ถ่องแท้ แก่คน

ชื่อจิตร ภูมิศักดิ์ เป็นนักคิด นักเขียน

ดั่งเทียน ผู้ถ่องแท้ แก่คน

ถ้าผมเข้าใจไม่ผิด นอกจาก "จิตร ภูมิศักดิ์" แล้วก็คงเป็น "สืบ นาคะเสถียร" ที่มีนักดนตรีแต่งเพลงไว้อาลัยให้หลังจากที่พวกเขาเสียชีวิตไปแล้ว

ก่อนจะเลือนหายไปจากความทรงจำ ตอนที่ ๖ โยนบก MO Memoir : Tuesday 19 April 2554

ก่อนอื่นก็หวังว่าช่วงหยุดสงกรานต์ที่ผ่านมา (บางคนในกลุ่มก็เริ่มตั้งแต่วันที่ ๖ เมษา) พวกคุณทุกคนคงได้มีโอกาสกลับบ้านไป สรงน้ำพระ รดน้ำขอคำอวยพรจากญาติผู้ใหญ่ และเล่นสงกรานต์กันอย่างสนุก ไม่ต้องมาอยู่แลปเพราะมีคนคอยเช็คชื่ออย่างที่นิสิตบางคน (ซึ่งไม่ใช่ในกลุ่มของพวกเรา) ต้องประสบ

เมื่อเราได้มีโอกาสพักผ่อนก็ขอให้พักผ่อนกันให้เต็มที่ (พวกที่กำลังจะไปภูเก็ตก็หาโอกาสซะด้วย ไม่ใช่เข้าประชุมอย่างเดียวไม่โผล่หัวไปไหนเลย) และเมื่อกลับมาทำงานก็ขอให้กลับมาทำกันอย่างเต็มที่

ในอดีต นิสิตในคณะของเรานั้นเคยก่อเหตุการณ์ที่ทำให้คนในคณะไม่ต้องการกล่าวถึงและอยากให้มันเลือนหายไป แต่ผู้คนที่อื่น ๆ นั้นเขาไม่ยอมให้มันเลือนหายไป และได้ทำการบันทึกเป็นลายลักษณ์อักษรเอาไว้ให้อ่านกันในที่ต่าง ๆ หลายแห่ง

มหาวิทยาลัยของเราก็เช่นเดียวกัน เรามีนิสิตเก่าที่ทางมหาวิทยาลัยไม่อยากเอ่ยนามถึง ทางมหาวิทยาลัยไม่อยากพูดถึงผลงานของเขา ทางมหาวิทยาลัยไม่อยากเอ่ยถึงสิ่งที่ทางมหาวิทยาลัยได้กระทำแก่เขา

ผลงานของเขาเคยเป็นผลงานต้องห้าม ในขณะที่ยังมีชีวิตอยู่ตัวเขาเองถูกกล่าวหาว่ากระทำผิดกฎหมาย แต่ในปัจจุบันผลงานของเขาและตัวเขาเองกลับได้รับการยกย่องในสถาบันชั้นนำต่าง ๆ ในประเทศ ยกเว้นก็แต่มหาวิทยาลัยที่เขาได้เข้ามาร่ำเรียน

เหตุการณ์ดังกล่าวคือเหตุการณ์ "โยนบก" ที่เกิดขึ้น ณ หอประชุมใหญ่ในวันพฤหัสบดีที่ ๒๙ ตุลาคม ๒๔๙๖ ซึ่งนิสิตคณะวิศวกรรมศาสตร์ (ถ้าอยากรู้ว่าเป็นใครบ้างก็ลองค้นหาในอินเทอร์เน็ตเอาเอง มีคนบันทึกเอาไว้เหมือนกัน) ได้จับนิสิตคณะอักษรศาสตร์ชื่อ "จิตร ภูมิศักดิ์" โยนลงมาจากเวทีหอประชุม

นายจิตร ภูมิศักดิ์ ถูกเพื่อนนำส่งโรงพยาบาล โดยแจ้งหมอว่าตกจากที่สูง และต้องพักพื้นถึง ๔ เดือน

"โยนบก" คือการจับแขนจับขาใครสักคน แล้วจับโยนขึ้นข้างบน แล้วปล่อยให้ตกลงบนพื้นแข็ง ๆ ในกรณีข้างบนนั้นเป็นการโยนให้ตกลงบนพื้นที่อยู่ที่ระดับที่ต่ำกว่าจุดที่โดนจับโยน ทำให้ผู้ถูกโยนบกได้รับบาดเจ็บสาหัส

ถ้าใครยังไม่ทราบว่า "จิตร ภูมิศักดิ์" เป็นใคร เขามีบทบาทอย่างไรในอดีต ลองไปค้นหาหนังสือเขาได้ที่ร้านหนังสือ (ของมหาวิทยาลัยเราก็มี) หรือไม่ก็ลองอ่านจากเว็บของนิตยสารสารคดี ซึ่งได้กล่าวถึงเหตุการณ์ดังกล่าวไว้ที่

http://www.sarakadee.com/web/modules.php?name=Sections&op=viewarticle&artid=56&page=4

หรือไม่ก็ลองแวะไปที่เว็บข้างล่างนี่ก็ได้ ซึ่งดูเหมือนว่าจะนำเอาบทความจากเว็บสารคดีมาลง

http://www.facebook.com/topic.php?uid=6831726676&topic=11281

แถมให้อีกหนึ่งเว็บ

http://bbs.pramool.com/webboard/view.php3?katoo=C02400